Das geheime Vermächtnis

Zwei Schwestern, eine Familiengeschichte und ein ungeklärtes Geheimnis aus der Vergangenheit – mit diesen drei Wörtern könnte ich das Buch „Das geheime Vermächtnis” von Katherine Webb charakterisieren. Meiner Meinung nach ist dieser Roman ganz spannend. Trotzdem finde ich dieses Buch eine sehr schwere Lektüre für Sprachlernende.

Besonders u.a. wegen der komplizierten Struktur der Handlung, der vielen Haupt- und Nebenfiguren, der schnell laufenden Dialoge und häufigen Zeitwechsel. Meiner Meinung nach erfordert dieses Buch das Sprachniveau C2. Wenn jemand auf einem niedrigeren Sprachniveau ist, wird dieses Buch für ihn eine große Herausforderung sein.

In diesem Roman geht es um ein Geheimnis aus der Vergangenheit. Nach dem Tod der Großmutter Meredith erben zwei Schwestern – Erica und Beth – das Gut Storton Manor im englischen Wiltshire. Als sie beide Kinder waren, verbrachten sie viel Zeit in diesem Haus. Bis zu dem Moment als ihr Cousin Henry mit zwölf Jahren spurlos verschwand. Er wurde leider nie wieder gefunden.

Nach der Rückkehr nach Storton Manotr sucht Erica (die jüngere Schwester) neue Informationen in dieser Sache. Eines Tages sortiert sie die alten Sachen ihrer Großmutter. Sie findet u.a. ein Foto ihrer Ugroßmutter Caroline mit einem männlichen Baby. Die wichtigste Frage ist: Wer ist das Baby? Was ist mit diesem Jungen passiert? Wo ist er jetzt?

Erica macht alles, um das Geheimnis aus der Vergangenheit zu lösen. Seit Henrys Verschwunden leidet die ältere Schwerster Beth an Depression. Was hat sie in diesem schrecklichen Tag vor vielen Jahren gesehen? Warum will sie ihrer Schwester nicht über dieses Ereignis erzählen?

Gleichzeitig lernen wir die Lebensgeschichte ihrer Ugroßmutter Caroline kennen. Die Geschichte beginnt in dem Jahr 1902. Als Leser können wir also zwei unabhängige Geschichten – die eine aus der Vergangenheit und die andere heute – beobachten. Für mich persönlich war die erste Geschichte spannender als die zweite.

Eine solche Struktur des Buches macht aber das Verständnis des Romans komplizierter. Selten habe ich ein Buch, das so anspruchsvoll ist, in den Händen. Welche Aspekte sind für mich – als für eine Sprachlernende – am schlimmsten? Besonders zu viele Nebenfiguren (manchmal hatte ich Probleme, mich auf die Hauptfiguren zu konzentrieren), zu schnell laufende Handlung und Dialoge.

Das Buch von Nicholas Sparks „Ein Tag wie ein Leben” ist ein gutes Beispiel dafür, wie ein nicht besonders komplizierter Roman aussehen kann. Ich würde sagen, dass diese zwei Bücher wie zwei entgegengesetzte Pole zueinander sind. In dem Roman von Sparks treffen wir wenige Haupt- und Nebenfiguren und die ganze Geschichte ist aus der Sicht einer Person erzählt, was die ganze Handlung einfacher zu verstehen macht.

Wenn ich also zwischen „Das geheime Vermächtnis” und „Ein Tag wie ein Leben” wählen müsste, würde ich nach „Ein Tag wie ein Leben” greifen.

TIPPS FÜR LERNENDE:
– Dieses Buch umfasst 542 Seiten und erfordert – meiner Meinung nach – das Sprachniveau C2;
– Es gibt viele Aspekte in diesem Buch, die es für Sprachlernende schwierig machen: Zeitwechsel, viele Figuren, schnell verlaufende Handlung usw.;
– Ich empfehle dieses Buch denen, die Bücher einer anderen bekannten Schriftstellerin, Lucinda Riley, mögen;
– Unter diesem Link kann man ein Video auf Englisch und Polnisch über dieses Buch sehen: https://www.youtube.com/watch?v=iJROmGCaVio
– Dieser Roman ist in polnischer Übersetzung verfügbar mit dem Titel „Dziedzictwo“.

***********

Dwie siostry, historia rodzinna i nierozwiązana tajemnica z przeszłości – tymi trzema określeniami mogłabym scharakteryzować książkę „Das geheime Vermächtnis” autorstwa Katherine Webb.

W mojej ocenie powieść ta jest wciągająca, choć dostrzegam w niej też wady. Bez wątpienia jest to wymagająca i trudna lektura dla osób uczących się języka niemieckiego. Przede wszystkim ze względu na skomplikowaną strukturę fabuły, wiele postaci pierwszo- i drugoplanowych, szybko toczące się dialogi i częste zmiany czasu.

W mojej ocenie książka ta wymaga poziomu językowego C2. Jeżeli ktoś jest na niższym poziomie, zrozumienie jej – moim zdaniem – będzie dla niego dużym wyzwaniem.

W powieści chodzi o tajemnicę z przeszłości. Po śmierci babki, Meredith, dwie siostry Erica i Beth dziedziczą majątek Storton Manor w angielskim Wiltshire. Będąc dziećmi spędzały tam wiele czasu. Aż pewnego dnia nieoczekiwanie znika ich 12-letni kuzyn Henry. Nigdy nie udaje się go odnaleźć. Po kilkunastu latach i powrocie do Stroton Manor młodsza z sióstr, Erica, szuka nowych informacji sprawie. Pewnego dnia porządkuje stare rzeczy swojej babki. Wśród nich znajduje m.in. zdjęcie swojej prababki z dzieckiem płci męskiej. Najważniejsze pytanie brzmi: Kim jest dziecko? Co się z nim stało? Gdzie znajduje się obecnie?

Erica robi wszystko, by rozwiązać zagadkę z przeszłości. Od czasu zniknięcia Henry’ego starsza siostra Beth cierpi na depresję. Co stało się tego strasznego dnia przed wieloma laty? Co wie Beth i dlaczego swoją wiedzą nie chce podzielić się z siostrą?

Równolegle do tych wydarzeń poznajemy historię życia prababki Caroline. Historia rozpoczyna się w roku 1902. Jako czytelnicy obserwujemy więc dwie niezależne historie – z przeszłości i współczesną. Jak dla mnie pierwsza z nich była bardziej wciągająca niż druga. Tego typu struktura powieści utrudnia jednak jej zrozumienie. Rzadko mam do czynienia z książką aż tak wymagającą jeśli chodzi o kompozycję.

Które aspekty są jednak dla mnie – jako osoby uczącej się języka – najgorsze? Przede wszystkim nadmiar postaci (zarówno pierwszo- jak i drugoplanowych). Czasem miałam problem, żeby skoncentrować się na głównej postaci. Trudności sprawia też szybko tocząca się fabuła i dialogi.

Dla przykładu książka Nicholasa Sparksa pt. „Ein Tag wie ein Leben” stanowi niejako przeciwieństwo lektury Katherine Webb. Powiedziałabym nawet, że są to dwa przeciwstawne bieguny. W powieści Sparksa spotykamy mało figur zarówno pierwszo- jak i drugoplanowych, cała historia opowiedziana jest z perspektywy jednej osoby, co czyni całą fabułę łatwiejszą w zrozumieniu.

Kiedy miałabym więc dokonać wyboru między „Das geheime Vermächtnis” i „Ein Tag wie ein Leben” sięgnęłabym zdecydowanie po tę drugą książkę.

WSKAZÓWKI DLA UCZĄCYCH SIĘ:
– Książka liczy 542 strony i wymaga – moim zdaniem – poziomu językowego C2;
– Jest wiele aspektów w tej książce, które czynią ją trudną w odbiorze dla osoby uczącej się języka: zmiany czasu, wielu bohaterów, szybko tocząca się fabuła itd.
– Polecam tę powieść tym wszystkim, którzy lubią historie innej pisarki, Lucindy Riley;
– Pod tym linkiem można zobaczyć video w języku polskim i angielskim o książce: https://www.youtube.com/watch?v=iJROmGCaVio ;
– Dostępna jest w polskiej wersji językowej pt. „Dziedzictwo”.

Copyright ® 2018-2020 Anna Kalocińska/annakalocinska.com. All rights reserved.